U bent hier

Onderneming & Administratie
Fraudeverzekering geen onverstandige keuze

Fraudeverzekering geen onverstandige keuze

Een organisatie loopt altijd het risico met fraude te maken te krijgen. Om mogelijke fraudeurs eruit te filteren, helpt het om hun gangbare ‘methoden’ te kennen. Kijk in elk geval uit voor onder meer kasverschillen, voorraadtekorten, afstortingen, diefstal uit de kluis, tegenvallende opbrengsten, slechte verkoopresultaten en concurrerende offertes. Ook het afsluiten van een fraudeverzekering is niet onverstandig.

Helaas is fraude nooit helemaal uit te sluiten. Daarom is naast preventie (tools) ook een goede fraudeverzekering het overwegen waard. Een fraudeverzekering vergoedt doorgaans de financiële schade die ontstaat door fraude van werknemers. Afhankelijk van de polis kunnen ook ingehuurde uitzendkrachten, gedetacheerden en stagiairs onder de dekking vallen. De standaarddekking omvat meestal diefstal, verduistering, oplichting, computerfraude en valsheid in geschrifte.

Uitbreiden van standaarddekking fraudeverzekering

Vaak is de standaarddekking uit te breiden met onder meer goederenfraude en aanvullende kostendekkingen. Denk daarbij aan onderzoekskosten, juridische kosten, kosten voor werkhervatting na een fraudegeval, aansprakelijkheid tegenover derden en kosten voor het herstellen van data of software. Met een verzekeraar sluit een organisatie een verzekeringsovereenkomst af waarin de rechten en plichten van beide partijen zijn vastgelegd. De looptijd van een fraudeverzekering verschilt per verzekeraar en polis. De verzekerde betaalt premie, terwijl de verzekeraar bij een gedekte schade een uitkering kan doen. De exacte voorwaarden, uitsluitingen en verplichtingen staan in de polis. Het is daarom belangrijk om wijzigingen in de organisatie die van invloed kunnen zijn op de verzekering tijdig aan de verzekeraar door te geven.

Schade zo snel mogelijk melden

Ontstaat er schade die mogelijk onder de verzekering valt, dan moet de organisatie dit zo snel mogelijk bij de verzekeraar melden. In de polisvoorwaarden kunnen hiervoor specifieke meldtermijnen zijn opgenomen. De verzekeraar beoordeelt vervolgens de schadeclaim en bepaalt of de schade voor vergoeding in aanmerking komt. Als de verzekeraar de claim afwijst, kan de organisatie bezwaar maken of andere juridische stappen ondernemen. Voor een vordering op een verzekeraar geldt in principe een wettelijke verjaringstermijn van drie jaar vanaf het moment dat de verzekerde bekend is met zijn aanspraak op een uitkering. Daarom is het verstandig om bij schade niet te wachten met het indienen van een claim.