Ontslag door bewust onjuist registreren werklocatie

Het onjuist registreren van een werklocatie kan een dringende reden opleveren voor ontslag op staande voet, zo bleek onlangs in een rechtszaak. De kantonrechter van dienst had hier verschillende redenen voor.

Een werknemer van een bank werkte deels vanuit huis (artikel). Binnen deze organisatie moeten medewerkers dagelijks via een digitaal systeem aangeven op welke locatie zij werken. Aan deze registratie zijn ook automatisch reiskostenvergoedingen gekoppeld. De werkgever beschikt over toegangsgegevens en inloggegevens, waarmee de opgegeven werklocatie kan worden gecontroleerd. Uit intern onderzoek bleek dat een bepaalde werknemer op 21 werkdagen had aangegeven op kantoor aanwezig te zijn, terwijl dit niet werd bevestigd door de toegangs- en inloggegevens. De werknemer kon hier geen consistente verklaring voor geven en hij slaagde er ook niet in aannemelijk te maken dat hij daadwerkelijk op kantoor aanwezig was geweest.

Dringende reden ontslag op staande voet

De kantonrechter oordeelde dat er sprake was van een dringende reden voor ontslag op staande voet (tool). Daarbij speelden verschillende factoren een belangrijke rol:

• De onjuiste registraties vonden niet incidenteel plaats, maar 21 keer in drie maanden.
• De werknemer was zich ervan bewust dat hij zijn locatie correct moest registreren.
• De registratie had gevolgen voor de automatische uitbetaling van reiskosten.
• De werknemer gaf wisselende en onvoldoende geloofwaardige verklaringen.
• De werkgever mocht vertrouwen op een juiste en integere registratie van aanwezigheid, zeker binnen een organisatie waar thuiswerken wordt gefaciliteerd.
• De werkgever had een goed gedocumenteerd dossier opgebouwd, gecombineerd met hoor en wederhoor.

Financieel motief niet noodzakelijk

Opvallend: de rechter benadrukte dat een financieel motief niet noodzakelijk is. Met andere woorden: ook al is een financieel voordeel níet het oogmerk van de werknemer en zijn handelingen, dan kan het bewust verstrekken van onjuiste informatie alsnog voldoende zijn om het vertrouwen van de werkgever en daarmee de arbeidsrelatie ernstig te schaden. Omdat het ontslag rechtsgeldig was, had de werknemer geen recht op verschillende vergoedingen. Sterker nog: de werknemer werd door de rechter veroordeeld tot het betalen van een gefixeerde schadevergoeding van ruim € 6.250 aan de werkgever, vermeerderd met wettelijke rente. Daarnaast moest hij de proceskosten (artikel) betalen.
Rechtbank Rotterdam, 4 december 2025, ECLI (verkort): 15747

Dit nieuwsartikel is geschreven door Seliz Demirci, advocaat arbeidsrecht bij GMW advocaten, tel.: 070 361 50 48,
e-mail: [email protected]