Werkenden via Temper zijn tóch uitzendkrachten

Temper is een online platform voor werk, waar werkers en opdrachtgevers overeenkomsten kunnen sluiten over uit te voeren werk. Waar de rechtbank eerder oordeelde dat de werkenden geen uitzendkrachten waren, oordeelt het hof – in hoger beroep – het tegendeel.

Temper heeft zich altijd op het standpunt gesteld dat zij slechts een platform is, waar freelancers en opdrachtgevers elkaar konden vinden. De vakbonden FNV en CNV zijn het hier niet mee eens. Volgens de bonden is sprake van schijnzelfstandigheid en hebben de Temper-werkers in werkelijkheid een uitzendovereenkomst. De kantonrechter gaf Temper gelijk, maar in hoger beroep trokken de bonden aan het langste eind.

Temper heeft invloed op het uurtarief

Het hof toetste aan de criteria van het Deliveroo-arrest (artikel) en stelde allereerst vast dat Temper een rol speelt bij de totstandkoming van het uurtarief. Op het platform is het niet mogelijk om werk aan te bieden onder het minimumuurloon, dat alleen geldt voor arbeidsovereenkomsten.
Temper laat het gemiddelde tarief van vergelijkbare klussen in de regio zien aan de opdrachtgevers en raadt de werkenden af om te onderhandelen over het aangeboden tarief. Een werkende kan op het platform een hoger uurtarief aan de opdrachtgever voorstellen.
Door deze betrokkenheid van Temper bij de totstandkoming van het uurtarief is zij niet vergelijkbaar met andere bemiddelingssites, zoals bijvoorbeeld eBay, Marktplaats, AirBnb en Vinted.

Werkenden doen gebruikelijke werkzaamheden

Daarnaast heeft Temper niet aangetoond dat een werkende via Temper andere instructies krijgt dan een werknemer in dienst van de opdrachtgever, die soortgelijke werkzaamheden verricht. Dat er klussen zijn die meer zelfstandigheid van de werkende vragen, is niet onderscheidend genoeg.

Geen commercieel risico

Een werkende via Temper ‘verkoopt’ (artikel) zijn vordering op de opdrachtgever aan Finqle. Hij krijgt zijn vergoeding via Finqle direct betaald, na inhouding van 2,9%. Daarnaast hebben de meeste werkenden geen (grote) investeringen hoeven doen om te kunnen werken via Temper. Kortom, ze lopen geen commercieel risico, zoals echte zelfstandigen (toolbox) dat wel doen.

Ondernemersgedrag niet mogelijk

Een substantieel deel van de werkenden heeft geen KvK-inschrijving of btw-nummer. Zij kunnen zich om die reden niet als ondernemer gedragen. Voor het andere deel van de werkenden geldt dat ondernemerschap, dat is gericht op winst, met een gemiddeld uurtarief in 2025 van € 20,78 niet mogelijk is.

Gevolgen voor Temper en de opdrachtgevers

De gevolgen voor Temper zijn aanzienlijk. Alle werkenden hebben met terugwerkende kracht tot aan de oprichting van het platform (in 2016) recht op hetzelfde loon en dezelfde arbeidsvoorwaarden als die golden voor werknemers in gelijkwaardige functies. Zowel Temper als de opdrachtgevers zijn hier hoofdelijk voor aansprakelijk.
Doordat Temper een uitzendbureau is, had zij van de werkenden niet € 1,- per gewerkt uur mogen vragen als betaling voor de bemiddeling. Dat klinkt als weinig, maar bij 1.362.564 klussen komt dat neer op een aanzienlijk bedrag.
Naast deze financiële consequenties heeft Temper ook een ander probleem op te lossen. De rechters oordeelden namelijk ook dat zowel Temper als de opdrachtgevers in strijd met de Wet allocatie arbeidskrachten door intermediairs (WAADI) hebben gehandeld.

Gerechtshof Amsterdam, 16 juni 2026, ECLI (verkort): 1612