Verkenning scenario’s voor loondoorbetaling bij ziekte

Voor met name werkgevers in het mkb is het een zware financiële last om zieke werknemers twee jaar lang loon door te moeten betalen. Het kabinet verkent daarom mogelijkheden om loondoorbetaling bij ziekte ander in te vullen.

Een werkgever moet gedurende 104 weken minimaal 70% van het loon van een zieke werknemer doorbetalen, met in het eerste ziektejaar het wettelijk minimumloon als ondergrens. In de (collectieve) arbeidsovereenkomst kan een hoger percentage dan 70% zijn afgesproken. Dit komt vaak voor: meer dan de helft van de zieke werknemers ontvangt in het eerste ziektejaar zijn volledige loon.
Met name kleinere werkgevers ervaren de verplichtingen bij ziekte als zwaar en, ondanks verzekeringsmogelijkheden, geven relatief veel werkgevers aan de verplichtingen als een belemmering te zien voor het in vaste dienst nemen van werknemers. Het kabinet verkent daarom verschillende scenario’s om de regels rond loondoorbetaling bij ziekte aan te passen.

Minder of kortere loondoorbetaling

Een eerste scenario dat aan de orde komt in de Kamerbrief van minister Aartsen van Werk en Participatie is het beperken van de ruimte voor bovenwettelijke loondoorbetaling. Volgens de minister vermindert een bovenwettelijke aanvulling van het loon de prikkel om weer aan het werk te gaan. De afspraken over bovenwettelijke aanvulling op loondoorbetaling bij ziekte komen echter vrijwillig tot stand tussen werkgevers en werknemers, en hier moet wel rekening mee gehouden worden.
Een ander mogelijk scenario is het inkorten van de loondoorbetalingsperiode van twee naar anderhalf of één jaar. Volgens de minister neemt hierdoor de wendbaarheid van werkgevers toe en nemen de directe kosten van ziekteverzuim voor werkgevers af. Wel staat er onder andere een toename van aanvragen en instroom voor de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA) tegenover.

In gesprek met sociale partners

Een andere optie die is uitgewerkt, is collectivisering van het tweede ziektejaar (toolbox) voor kleine werkgevers. Dit zou betekenen dat de arbeidsovereenkomst van een zieke werknemer in stand blijft, maar de loondoorbetaling (deels) collectief wordt bekostigd. Ook bij deze optie verwacht de minister een toename van WIA-aanvragen en -instroom en wijst hij op afnemende financiële prikkels voor werkgevers voor re-integratie.
De in de Kamerbrief behandelde scenario’s zijn vooral bedoeld als inventarisatie en als input voor gesprekken met sociale partners. Het is nog niet duidelijk wat er verder mee zal gebeuren.