Rectificatieakte mag niet tot fiscaal voordeel leiden

De Belastingdienst heeft aangegeven dat aktes van rectificatie alleen gebruikt mogen worden voor het herstellen van een ‘kennelijke verschrijving of een kennelijke misslag’. Uit de praktijk blijkt echter ook dat er rectificatieaktes gepasseerd worden die aangepast zijn om er fiscaal voordeel mee te behalen. Dit is niet toegestaan en kan leiden tot vervelende fiscale en juridische gevolgen.

De akte van rectificatie is bedoeld om 'kennelijke fouten en kennelijke misslagen' in de tekst van de akte te herstellen. Maar uit de praktijk blijkt dat partijen deze akten ook gebruiken om achteraf inhoudelijke wijzigingen aan te brengen in eerder vastgelegde rechtshandelingen, vooral op het gebied van de erf- en schenkbelasting. Hierbij kun je bijvoorbeeld denken aan het wijzigen van de verdeling van een nalatenschap of het met terugwerkende kracht aanpassen van voorwaarden van een schenking, waardoor een deel van de schenking wordt herroepen. De Belastingdienst vindt dat deze aanpassingen niet aansluiten bij de definitie van de rectificatieakte. Deze is niet bedoeld om er fiscaal voordeel mee te behalen.

Juridische gevolgen treden niet in

Volgens de fiscus mag de rectificatieakte er dus niet op gericht zijn om fiscaal voordeel te behalen. Constateert de Belastingdienst dat hier wel sprake van is, dan stelt de inspecteur zich op het standpunt dat de beoogde juridische gevolgen niet intreden. Het behalen van fiscaal voordeel mislukt dan. Ook de betrokken notaris ontkomt niet aan gevolgen. Als de fiscus erachter komt dat de notaris een rectificatieakte gebruikt om een rechtshandeling inhoudelijk te wijzigen, kan dat reden zijn voor een melding bij Bureau Financieel Toezicht (BFT). BFT beoordeelt dan of er tuchtrechtelijke stappen moeten worden genomen.