5.4 Einde

via Belastingdienst

naar publieke verzekering

Als een organisatie het eigenrisicodragerschap voor de Ziektewet wil beëindigen, moet de werkgever dit ook via de Belastingdienst regelen. Het verzoek tot beëindiging van het eigen risico dragen moet hij ook weer vóór 2 oktober of vóór 1 april indienen, zodat de werkgever per 1 januari respectievelijk 1 juli daaropvolgend kan terugkeren naar de publieke verzekering via UWV.

Beëindigen

drie jaar

Bedenk goed dat het beëindigen van het eigen risico dragen voor de Ziektewet inhoudt dat het eigenrisicodragerschap de komende drie jaar niet opnieuw aangegaan kan worden (zie de voorwaarden in paragraaf 5.1).

Verzoek

Ook de uitslag op dit verzoek geeft de fiscus af via een voor bezwaar vatbare beschikking, waarbij een bezwaartermijn van zes weken geldt. Als de Belastingdienst het einde van het eigenrisicodragerschap toekent, gaat een organisatie vanaf dat moment weer het ZW-deel van de Whk-premie betalen.

Anders

failliet 
verklaard

Het ZW-eigenrisicodragerschap kan ook anders eindigen dan op het verzoek van de werkgever. Zo vindt bijvoorbeeld beëindiging van rechtswege plaats vanaf de datum waarop een organisatie failliet is verklaard, de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen van toepassing is verklaard of een organisatie geen werkgever meer is.

Verzuimbegeleiding

per direct

De Belastingdienst kan ook voor beëindiging van het eigenrisicodragerschap van een organisatie kiezen. Dat gebeurt – per direct – als een organisatie zich bij de verzuimbegeleiding van (ex-)werknemers niet langer laat bijstaan door een gecertificeerde deskundige of dienstverlener. Het is verplicht om het aan de fiscus en UWV te melden als een werkgever zich niet langer laat bijstaan bij de verzuimbegeleiding.

Uitlooprisico

geen verschil

Als het eigenrisicodragerschap voor de Ziektewet eindigt, blijft een organisatie daarna nog wel verantwoordelijk voor betaling van de lopende ZW-uitkeringen voor (ex-)werknemers die ziek zijn geworden in de periode van eigen risico dragen. Dit is het zogeheten uitlooprisico. Het maakt hierbij geen verschil of het eigenrisicodragerschap op eigen verzoek is geëindigd of om een andere reden.

Terugkeerpremie

halve sectorpremie

financiële voordelen

Omdat UWV bij een overstap van een ZW-eigenrisicodrager naar de publieke verzekering vaak geen inzicht heeft in de eerdere ZW-lasten van die werkgever, kan de instantie niet direct de individuele schadelast vaststellen. Daarom geldt voor terugkerende (middel)grote werkgevers voor maximaal twee jaar de zogeheten terugkeerpremie ZW. Kleine werkgevers betalen een premie gebaseerd op de schadelast in hun sector (sectorale premie) en hebben er dus niet mee te maken. Vóór 2024 bedroeg de terugkeerpremie voor (middel)grote werkgevers meestal een halve sectorale premie, terwijl zij in het eerste eigenrisicojaar gelijk de volle lasten betaalden. Die halve sectorale premie was vaak geen goede weergave van het risico dat de werkgever op ZW-lasten had. Het gevolg was een ongelijk speelveld tussen de publieke verzekering en het eigenrisicodragerschap. De keuze voor één van de twee kon gebaseerd worden op financiële voordelen van het systeem; dat is niet de bedoeling achter de opzet van deze ‘hybride markt’.

Wijziging

Vanwege dit probleem zijn de regels gewijzigd: werkgevers die terugkeren naar UWV betalen niet langer een halve, maar een gehele sectorale premie. Door de wijziging levert regelmatig wisselen tussen het eigenrisicodragerschap en de publieke verzekering geen premievoordeel meer op en is de premie van het collectief publiek verzekerden licht omlaaggegaan.