2.1 De procedure bij een rechtszaak
schriftelijk reageren
alles betwisten
De zaak begint met een dagvaarding. Daarin beschrijft de eisende partij wat er is gebeurd en waartoe de ander veroordeeld zou moeten worden. Om de rechter mee te krijgen in het verhaal, wordt het niet neutraal opgeschreven, maar wordt tussen de regels door duidelijk gemaakt wat een onredelijke rotzak de ander is. De gedaagde partij moet schriftelijk reageren op de dagvaarding met een conclusie van antwoord (schriftelijk verweer). Als er in de dagvaarding iets wordt beweerd dat met deze reactie niet uitdrukkelijk ontkend wordt, staat voor de rechter vast dat de stelling in de dagvaarding waar is. Dat vinden advocaten eng. Dit leidt ertoe dat in de conclusie van antwoord voor de zekerheid bijna alles wordt betwist wat de ander heeft gezegd, ook als dat zaken zijn die helemaal niet zo belangrijk zijn of waar eigenlijk wel een kern van waarheid in zit.
Overdrijven
eigen gelijk
Strijdende partijen hebben ook de neiging om te overdrijven en alle mogelijke verwijten erbij te slepen. Er deugt ineens helemaal niets meer van het geleverde product. Na het inleveren van de eigen dagvaarding of conclusie is een partij meestal nog wat meer dan daarvoor overtuigd van het eigen gelijk. En na ontvangst van de stukken van de ander stijgt de woede tot ongekende hoogte door alle daarin aangetroffen onwaarheden en verdachtmakingen.
Een tegenpartij zal proberen de procedure te winnen met procedurele trucs. Dat kun je haar niet kwalijk nemen, je eigen advocaat zal dat ook doen. Sterker nog: hij maakt een beroepsfout als hij wat dat betreft kansen laat liggen.