3.1 Wat is een bedrijfsarts?
arbeid
laagdrempelig
Een bedrijfsarts is een arts met specialistische kennis van arbeid en gezondheid. In Nederland is de bedrijfsarts als arts ingeschreven in het BIG-register. Daarmee is hij gebonden aan professionele standaarden, het tuchtrecht en het medisch beroepsgeheim. Het medisch beroepsgeheim is geen formaliteit, maar een randvoorwaarde om werknemers veilig en laagdrempelig toegang te geven tot onafhankelijke medische beoordeling en advies in relatie tot werk.
Basiscontract
toegang
De wettelijke positie van de bedrijfsarts is verankerd in de Arbeidsomstandighedenwet (Arbowet) en in wet- en regelgeving rond verzuim en re-integratie, waaronder de Wet verbetering poortwachter (WVP). Werkgevers moeten zorgen voor toegang tot de bedrijfsarts en leggen afspraken vast in het basiscontract met een arbodienst of (zelfstandige) bedrijfsarts. In dat basiscontract staan ook afspraken over onder meer het open spreekuur, second opinion en klachtenprocedures (zie ook hoofdstuk 2).
Onafhankelijk
medisch
Belangrijk is dat de bedrijfsarts geen verlengstuk is van HR of management. De bedrijfsarts adviseert over inzetbaarheid en preventie, maar is onafhankelijk in zijn medische oordeelsvorming. De bedrijfsarts beoordeelt niet wat wenselijk is vanuit bedrijfsbelang, maar wat verantwoord is vanuit gezondheid en belastbaarheid – en hoe je arbeid zó organiseert dat het veilig en gezond blijft.
In de praktijk worden bedrijfsartsen en arboartsen ingezet. Zij worden vaak door elkaar gehaald. Een bedrijfsarts is opgeleid tot specialist arbeid en gezondheid, terwijl een arboarts deze specialisatie niet heeft. Een arboarts werkt daarom onder supervisie van een bedrijfsarts.