5.1 De billijke vergoeding als muizengaatje?

toewijzen

onvolledig

uitzondering

De billijke vergoeding bij ontslag is in 2015 met de inwerkingtreding van de Wet werk en zekerheid (WWZ) ingevoerd en is op 14 plekken in het Burgerlijk Wetboek vastgelegd. Dit heeft te maken met het feit dat de billijke vergoeding geen ‘standaardvergoeding’ bij ontslag is, maar de rechter deze alleen in zeer specifieke gevallen kan toewijzen. Zo gebruikt de wetgever de term ‘muizengaatje’ om dit uitzonderlijke karakter duidelijk te maken. Als je een ontbindingsverzoek indient, moet je kunnen aantonen dat aan één van de wettelijke ontslaggronden is voldaan. Is het bewijs incompleet, bijvoorbeeld door een onvolledig disfunctioneringsdossier bij een ontslag op de ‘d-grond’, dan kun je een verstoorde arbeidsverhouding aanvoeren (g-grond). Als deze verstoring vooral door de werkgever is veroorzaakt, kan de rechter de arbeidsovereenkomst ontbinden, maar wel een billijke vergoeding toekennen. Dit wordt de ‘Asscher-escape’ genoemd, naar oud-minister Asscher die deze uitzondering in de wet bepleitte (zie paragraaf 5.4.2).