7.1 Cao moet voldoen aan wettelijke regels
Burgerlijk Wetboek
Allereerst kun je de cao zien als een gewone overeenkomst, waarop alle regels van toepassing zijn die in het Burgerlijk Wetboek staan – het zogenoemde algemeen verbintenissenrecht. Dit is alleen anders als de Wet op de cao van dit algemeen verbintenissenrecht afwijkende voorschriften geeft. Daarnaast bevat de Wet op de cao een aantal extra voorwaarden waaraan een overeenkomst moet voldoen, wil er sprake zijn van een rechtsgeldige cao. Zo moeten cao-partijen bevoegd zijn en moet er een cao-akte worden opgemaakt.
7.1.1 Cao-partijen bevoegd
rechtsvorm
De eerste voorwaarde is dat werknemersorganisaties en werkgeversorganisaties die partij zijn bij een cao de rechtsvorm van een vereniging met een volledige rechtsbevoegdheid moeten hebben. Voor zo’n oprichting is een notariële akte vereist. Daarna moet de vereniging worden ingeschreven in het Handelsregister van de Kamer van Koophandel.
Er geldt een uitzondering voor een individuele werkgever. Deze werkgever hoeft niet als vereniging deel te nemen aan de cao-onderhandelingen (ondernemings-cao).
Statuten
vereiste
Werknemers of werkgevers die zich hebben georganiseerd in een stichting, kunnen geen cao-partij zijn. Naast de vorm is er nog een formele vereiste. Werkgevers- of werknemersverenigingen die een cao willen afsluiten, moeten deze bevoegdheid uitdrukkelijk in hun statuten opnemen.
7.1.2 Geldigheid cao vastleggen
onderhandse akte
Verder is een cao pas rechtsgeldig als de partijen de afspraken vastleggen in een authentieke of onderhandse akte. Een authentieke akte is een document dat een openbaar ambtenaar (een notaris) heeft opgesteld en gewaarmerkt. Een overeenkomst die zonder de aanwezigheid van een notaris is opgesteld, heet een onderhandse akte. Een mondelinge overeenkomst of brieven kunnen nooit het predicaat cao krijgen.
Voor de goede orde: een vereniging of individuele werkgever moet officieel als cao-partij zijn aangemerkt vóór deze de akte ondertekent.