2.2 Gezamenlijk doel
samenwerking
Er zijn bestuurders die de OR zien als een sta-in-de-weg voor de uitvoering van hun plannen. Daarnaast zijn er ook ondernemingsraden die te veel achterover leunen bij de aanpak van werkstress. Dat is jammer, want bestuurder en OR zijn gebaat bij goede onderlinge samenwerking. Ze hebben een gezamenlijk doel. Dit geldt zéker bij het tegengaan van werkstress.
Praktijk
knelpunt
Als OR-lid kun je de bestuurder op de hoogte brengen van hoe het er werkelijk aan toegaat op de werkvloer en waar de knelpunten zitten. Voor de aanpak van werkdruk is deze informatie uit de praktijk van groot belang. Wijs de bestuurder hierop als hij de OR niet betrekt bij het aanpakken van werkdruk en eis hierin een actieve rol op voor de OR.
De OR kan de voorlichting van werknemers over de aanpak van werkdrukproblemen voor zijn rekening nemen. Je hebt tenslotte veel contact met de achterban. De verantwoordelijkheid hiervoor ligt echter bij de bestuurder.
Afstemmen
termijn
Om gezamenlijk tot goed beleid te komen, is het van belang dat de OR en de bestuurder niet langs elkaar heen praten. Daarom is het belangrijk dat je een aantal zaken onderling afstemt:
- Wat versta je onder werkdruk?
- Wat zie je als de oorzaken van werkdruk?
- Wat wil je concreet bereiken in het tegengaan van werkdruk?
- Op welke termijn wil je de doelen bereiken?
Als de bestuurder denkt dat de oorzaak van werkstress vooral bij werknemers zelf ligt, terwijl de ondernemingsraad de werkinhoud als belangrijkste factor ziet, wil je waarschijnlijk andere maatregelen nemen dan de werkgever. Dan is het belangrijk om eerst overeenstemming te bereiken over de oorzaak.
Een laagdrempelig, maar effectief instrument om een eerste indruk te krijgen van interne werkdrukproblemen, is het Werkdrukkompas van inPreventie (zie hoofdstuk 6). De uitkomsten van deze analyse bieden een mooie basis om de discussie te starten.
Norm vaststellen
cao
OR en bestuurder moeten ook overeenkomen welke norm ze gebruiken om te bepalen of het risico op werkstress in de organisatie hoog of laag is. Dit kan een wettelijke norm zijn, maar ook een norm die is vastgelegd in een cao of in de arbocatalogus van de branche (zie hoofdstuk 10). Bestaat er voor de branche of voor specifieke functies in de organisatie geen norm? Dan moet de bestuurder zelf een norm bepalen, uiteraard in overleg met de OR.